مدیریت آموزشهای مجازی منجر به گواهینامه دانشگاهی (داخلی)
ضرورت تجهیز حکمرانان به دانش، بینش، مهارت و قابلیت بهرهگیری از ابزارهای نوین حکمرانی
رویکردی منطبق با ماده (۷۱) قانون مدیریت خدمات کشوری و سیاستهای کلی نظام اداری
مقدمه
در پرتو تحولات بنیادین محیط حکمرانی در دهه سوم هزاره سوم و با عنایت به پیچیدگی روزافزون مسائل عمومی، تحقق حکمرانی کارآمد، پاسخگو و هوشمند، مستلزم بازتعریف مستمر شایستگیها و قابلیتهای مدیران و حکمرانان کشور است. اسناد بالادستی نظام، بهویژه قانون مدیریت خدمات کشوری، سیاستهای کلی نظام اداری و اسناد ناظر بر تحول دولت و حکمرانی هوشمند، بهصراحت بر ضرورت ارتقای مستمر دانش، مهارت و توانمندی مدیران ارشد و عالی تأکید نمودهاند.
در این چارچوب، آموزشهای تخصصی و هدفمند، نه بهعنوان فعالیتی اختیاری، بلکه بهمثابه ابزار تحقق تکالیف قانونی و الزامات حکمرانی مطلوب قابل تفسیر است.
جایگاه حکمرانان مشمول ماده (۷۱) قانون مدیریت خدمات کشوری
مطابق ماده (۷۱) قانون مدیریت خدمات کشوری، مقامات، مدیران و حکمرانان مشمول این ماده، مسئولیت هدایت، سیاستگذاری، تصمیمسازی و نظارت کلان در نظام اداری کشور را بر عهده دارند. بدیهی است ایفای مؤثر این مسئولیتها، در شرایط کنونی که با ویژگیهایی همچون:
- شتاب تحولات فناورانه
- گسترش دولت الکترونیک و حکمرانی دادهمحور
- افزایش انتظارات عمومی نسبت به شفافیت، کارآمدی و پاسخگویی
- و شکلگیری جامعه شبکهای و کنشگران چندسطحی
همراه است، مستلزم برخورداری از دانش بهروز، بینش راهبردی، مهارتهای نوین مدیریتی و قابلیت بهرهگیری از ابزارهای مدرن حکمرانی خواهد بود.
انطباق آموزشهای حکمرانی با سیاستهای کلی نظام اداری
سیاستهای کلی نظام اداری، بهویژه در محورهای:
- شایستهسالاری
- توانمندسازی سرمایه انسانی
- ارتقای بهرهوری و اثربخشی نظام اداری
- توسعه دولت هوشمند و الکترونیک
- و نهادینهسازی یادگیری سازمانی
بر ضرورت آموزش مستمر، هدفمند و مسئلهمحور مدیران و حکمرانان تأکید دارند. بر این اساس، آموزش حکمرانان نباید محدود به انتقال مفاهیم نظری یا تجارب گذشته باشد، بلکه باید ناظر بر کسب قابلیتهای عملیاتی حکمرانی متعالی در شرایط پیچیده و متغیر امروز طراحی گردد.
حکمرانی متعالی در بستر عصر هوشمندی و جامعه شبکهای
حکمرانی در عصر هوشمندی، مستلزم درک عمیق از نقش فناوریهای نوین، دادههای کلان، هوش مصنوعی، پلتفرمهای دیجیتال و سازوکارهای شبکهای در تصمیمگیری عمومی است. حکمرانان در این فضا، علاوه بر مسئولیتهای قانونی، موظف به اتخاذ تصمیماتی هستند که مبتنی بر شواهد، تحلیل داده و نگاه میانرشتهای باشد.
از این رو، تجهیز حکمرانان به قابلیتهایی نظیر:
- سیاستگذاری دادهمحور
- مدیریت ذینفعان و شبکههای کنشگری
- حکمرانی دیجیتال و هوشمند
- مدیریت ریسک و تصمیمگیری در شرایط عدم قطعیت
- و رهبری تحول در نظام اداری
بهعنوان یکی از الزامات تحقق حکمرانی متعالی در اسناد بالادستی قابل تبیین است.
نقش آموزشهای مجازی منجر به گواهینامه دانشگاهی (داخلی)
مدیریت آموزشهای مجازی منجر به گواهینامه دانشگاهی (داخلی)، با درک این الزامات قانونی و سیاستی، مأموریت خود را ارتقای علمی، حرفهای و قابلیتمحور حکمرانان مشمول ماده (۷۱) تعریف نموده است. این آموزشها با ویژگیهای زیر طراحی و اجرا میشوند:
- انطباق کامل با اسناد بالادستی و الزامات نظام اداری
- تمرکز بر مسائل واقعی و راهبردی حکمرانی کشور
- بهرهگیری از ظرفیت استادان دانشگاه، مدیران ارشد و خبرگان حکمرانی
- ارائه در قالب آموزشهای کوتاهمدت، تخصصی و پیشرفته
- اعطای گواهینامه معتبر دانشگاهی (داخلی)
این رویکرد، امکان تلفیق دانش نظری، تجربه اجرایی و نیازهای واقعی حکمرانی را برای حکمرانان فراهم میسازد.
آموزش بهعنوان ابزار تحقق حکمرانی قانونمدار و کارآمد
در چارچوب نظام حقوقی و اداری کشور، آموزش حکمرانان نه صرفاً امتیاز فردی، بلکه ابزار تحقق حکمرانی قانونمدار، اثربخش و پاسخگو تلقی میشود. ارتقای سطح دانش و مهارت حکمرانان، بهطور مستقیم بر کیفیت سیاستها، تصمیمات و عملکرد نظام اداری اثرگذار است و از این حیث، واجد آثار ملی و راهبردی است.
جمعبندی
با توجه به تحولات محیط حکمرانی و تأکید اسناد بالادستی بر توانمندسازی مدیران ارشد و عالی، تجهیز حکمرانان مشمول ماده (۷۱) قانون مدیریت خدمات کشوری به دانش، بینش، مهارت و قابلیت بهرهگیری از ابزارهای نوین حکمرانی، ضرورتی اجتنابناپذیر است. مدیریت آموزشهای مجازی منجر به گواهینامه دانشگاهی (داخلی)، در راستای ایفای این تکلیف راهبردی، بستری معتبر، هدفمند و منطبق با الزامات قانونی فراهم نموده است تا حکمرانان بتوانند نقش خود را در تحقق حکمرانی متعالی در عصر جدید، با اطمینان و اقتدار علمی بیشتری ایفا نمایند.
سروش
نظر شما :