حکمرانی دینی در چهار بخش

این متن به بررسی مهندسی حکومت دینی و تضاد بنیادین میان اسلام و سکولاریسم می‌پردازد و تأکید می‌کند که دین تنها یک امر فردی نیست، بلکه در متن سیاست و مدیریت کلان جامعه حضور دارد. نویسنده با نقد جدایی دین از سیاست، معتقد است که غرب به دلیل موقعیت استراتژیک ایران و روحیه ضد استکباری تشیع، تلاش گسترده‌ای برای ترویج تفکر سکولار در این کشور انجام داده است. طبق این دیدگاه، انقلاب اسلامی توانست حاکمیت کامل سکولاریسم را که در دوران پهلوی به اوج رسیده بود، به چالش بکشد و آن را با شکست مواجه کند. در بخش دیگری از متن، بر پیوند میان عقل، علم و شریعت تأکید شده و ادعای ناسازگاری پیشرفت‌های علمی با آموزه‌های دینی رد می‌شود. در نهایت، منابع بر این باورند که پذیرش دین امری داوطلبانه است، اما برای کسانی که آن را پذیرفته‌اند، التزام عملی به قوانین الهی در تمامی شئون زندگی و حکومت الزامی است.